آزادی بيان

بازي با مهره هاي سوخته 

اول

اخيرا خانم مهناز رئوفي ، از مهره هاي سوختهء بهائي ستيزان ، در همايشي در شيراز اظهار داشتند كه با توجه به قلم توانايشان قصد داشتند مطالبي را عليه اسلام و مسلمين بنويسند كه لطف حق شامل حال ايشان شده و خداوند متعال ايشان را به آغوش گرم اسلام هدايت كرده است . البته جاي بسي خوشحالي است كه خانم رئوفي يكي ديگر از راههاي خداوند را براي پيشرفت روحاني خود برگزيده اند ، اما سوال مهم اينجاست كه خانم رئوفي با چه هدفي خود را شخصي داراي قلمي توانا و نطقي بليغ معرفي مي كند ؟ واضح تر بگويم ، گردانندگان اين خيمه شب بازي با چه هدفي سعي در نشان دادن خانم رئوفي بعنوان يكي از نخبگان و يا عالمان جامعه بهائي دارند ؟ آنچه مسلم است هر متحري حقيقتي مي داند كه در هيچ كجاي ديانت بهائي مسئله اي تحت عنوان مبارزه با ديگر اديان علي الخصوص اسلام وجود ندارد تا آنجا كه حضرت ولي امرالله بهائي اي را كه حضرت محمد و اسلام را قبول نداشته باشد بهائي نمي داند . حال چگونه خانم رئوفي آگاه و قلم بدست از اين مسئله غافل بوده اند و سعي در نگارش رديه اي عليه اسلام داشته اند ؟ در واقع اگر چنين چيزي صحت هم داشته باشد ، بايد گفت اين حركت ايشان از نظر ديانت بهائي و اصل وحدت عالم انساني محكوم بوده و هست و ايشان را از همان روز كه فكر تحرير اين رساله به ذهنشان خطور كرد ديگر نمي توان بهائي ناميد .

دوم

داستان محمود قوچاني حكايتي ديگر دارد . وي خود را شخصي بسيار محقق و عالم مي داند . ايشان خيال مي كنند كه ، صرف اينكه خود را محقق بدانند مي توانند بعنوان يك محقق اغلاط خود را به خورد اذهان عمومي بدهند و با قلب واقعيت ها نيات پليد خود را برآورده سازد . داستان بنده و ايشان جالب است . محمود قوچاني روزي به وبلاگ بنده سر زدند و با كلي تعريف و تمجيد و فرستادن دعوت نامه از بنده خواستند كه وبلاگ خود را در ليست وبلاگهاي ايران سهراب ثبت نمايم بنده كه تا بحال به ايران سهراب نرفته بودم نيز اين دعوت را اجابت كرده و وبلاگ خود را ثبت كردم . مدتي بعد ايمل هايي از سايت براي بنده ارسال مي شد كه حاوي توهين هاي بسياري به ديانت بهائي بود . بنده با ايشان مكاتبه نموده و خواستم كه اين دست از اين كار خود بردارند كه متاسفانه مقبول درگاهشان قرار نگرفت و شدت اي ميل ها بيشتر شد . روزي از سر كنجكاوي به سايت كذايي ايشان رفتم و ديدم در ذيل تمام آن دروغها حتي يك كامنت تائيد هم نيست چه رسد به فحش و تهديد به قتل كه ايشان مدعي آنند . در واقع سخن از تهديد ايشان توسط عده اي مظلوم بيشتر براي خود شيريني است تا مظلوم نمائي . آقاي قوچاني را مي توان بنوعي قلدر كوچه هاي خالي نام نهاد ، كوچه هايي كه هيچ كس در آن نيست كه  نعره هاي مستانه اش را بشنود ، غافل از اينكه زندگي جاي ديگري در جريان است و جهان در جهت تكميل نقشه الهي بپيش مي رود .

 حذف اتّهام ارتباط بهائیان با صهیونیزم در مصر

قابل توجه بعضــــــــــــــي هـا!!

در اقدامی شگفتی برانگیز، وزارت اوقاف مصر در اظهارات علنی مطرح شده، بهائیان مصر را از هرگونه ارتباطی با صهیونیزم – اتّهاماتی که قبلاً، بدون هیچ سند و مدرکی، توسّط همین وزارت‌خانه بر آنها وارد می‌شد – مبرّا دانست.
این تحوّل جدید دو روز پیش در سایت "الاقباط متّحدون" منتشر شد. سایت مستقلّ شبکهء اسلامی حقوق بهائیان چکیدهء ترجمهء مقاله را اخیراً درج کرده است. ذیلاً بخشی از آنچه که این شبکه درج کرده نقل می‌شود.
در حرکتی غیرمترقّبه که مبیّن تحوّلی مثبت در برخورد وزارت اوقاف با جامعهء بهائی مصر است، شیخ سالم عبدالجلیل – معاون امور مذهبی در جواب سؤال در خصوص اتّهامات وارده به بهائیان مصر و حمایت آنان از جنبش صهیونیستی اظهار داشت:

"هیچ دلیل و مدرکی وجود ندارد که بهائیان مصر را به حمایت از صهیونیسم متّهم سازد. امّا به طور کلّی می‌گویم که وجود هر فرقه‌ای که امری را پیروی کند که موهوب به الهامات الهی نیست به معنای خدمت به دشمنان است. امّا گفتن این مطلب که امر بهائی در خدمت صهیونیسم است یا با آن رابطه دارد یا حرکت‌هایش حکم شده توسّط صهیونیسم است یا با آن پیوند دارد – همهء اینها اتّهاماتی بدون مدرک و سند است، و بارها توسّط نهادهای اطّلاعاتی، و نه محقّقین اسلامی، مطرح شده است.ما نه تنها دعوت به گفتگو را قبول می‌کنیم، بلکه در واقع از سایرین که با آنها اختلاف عقیده داریم نیز دعوت به گفتگو می‌کنیم تا به زمینهء مشترکی دست یابیم."
این مطلب همچنین از ظهور جریان تفاهم و پذیرشی سخن می‌گوید که به نظر می‌رسد ناشی از درکی بهتر دربارهء بهائیان باشد. دولت و نهادهایش، و نیز اعضاء متعدّد برجسته و رهبران جامعه، به نظر می‌رسد حقیقت را دربارهء امر بهائی در می‌یابند و به تمایل بهائیان مصری، به عنوان شهروندان مطیع و خیرخواهان مملکت واقف می‌گردند.
اگرچه این حرکت انتقال امری تدریجی و محتاطانه است، امّا نشان می‌دهد که مقامات مصری بالاخره به این استنتاج نزدیک می‌شوند که بهائیان واقعاً نسبت به کشور محبوبشان خیرخواهند و نیات آنها خدمت به سایر شهروندان و ترویج وحدت و اتفاق در هر جایی است که سکونت دارند. این تغییر تدریجی قلوب طبیعی است ... و این تغییر به علّت مسیر محکم و تزلزل‌ناپذیری است که بهائیان مصر در تلاش‌های خود پی گرفته‌اند. آنها همیشه در کمال متانت، احترام و انعطاف به متجاوزین به حقوقشان پاسخ داده‌اند و حتّی زمانی که با حملات بیرحمانه توسّط بعضی از آنها روبرو شده‌اند، رویّهء خود را ترک نکرده‌اند. از آن گذشته، در عین حفظ آرامش و متانت خود، هرگز در ردّ تصاویر نادرستی که از دینشان در بعضی از رسانه‌ها یا عناصر افراطی جامعه عرضه شده، ابداً درنگ نکرده‌اند.